Came in from a rainy Thursday on the avenueThought I heard you talking softlyI turned on the lights, the TV, and the radioStill I can’t escape the ghost of you What has happened to it all?Crazy, some’d sayWhere is the life that I recognise? (Gone away) But I won’t cry for yesterday, there’s an ordinary…
Het is 2024. Het is op persoonlijk gebied een klote jaar. Voor mijn gevoel is het belangrijk dat ik een move maak. Ik ben de afgelopen jaren heel hard bezig geweest om stappen te zetten qua reizen, en het wordt tijd om dat uit te breiden. Het heeft bloed, zweet en een heleboel tranen gekost…
Een tijdje geleden zag ik op televisie een item over Teun Toebes, een jonge gozer die bij dementerende mensen in een verpleegtehuis woont. Op een gesloten afdeling (waar hij uiteraard zelf wel de code van heeft). Het raakte mij. Door de liefdevolle en menselijke manier waarop hij met zijn huisgenoten omgaat. Maar ook door het…
We zijn een aantal weken verder. Ik zal niet liegen, de eerste keren met de trein waren niet de fijnste ervaringen. Inmiddels is het zover gekomen dat ik wekelijks 1 of 2 keer met de trein naar het werk ga. Ik pak de sprinter en niet de intercity. Met de intercity zou ik er sneller…
Het ‘treinprobleem’ speelt al lange tijd inmiddels. Zie ook Ontspoord (deel 1) Jaren geleden heb ik in therapie een keer samen met een therapeute een kort ritje geprobeerd. Althans, dat was de bedoeling. Maar net voor de trein weg reed zag ik nog kans om naar buiten te glippen, en dat was dat. De frustratie die…
Ik kan me herinneren dat ik het vroeger heerlijk vond om met de trein te gaan. Of met de bus. Lekker ontspannend. Dagjes weg, naar school. Ik ben zelfs met de trein naar Zwitserland gegaan om daar te gaan werken. Niks aan de hand. Dat was before. Maar toen gebeurde er iets. De paniekstoornis die…
